De aandacht voor duurzaamheid, good governance, transparantie en het afleggen van verantwoordelijkheid (accountability) neemt de laatste jaren sterk toe. In de maatschappij en ook in de media. Informatie over schandalen, incidenten en onduurzaam gedrag worden steeds makkelijker via het internet gedeeld met andere belangstellenden. Dit brengt risico's met zich mee voor het imago en de reputatie van de organisatie.
Bekende voorbeelden van waar dit de laatste jaren mis ging, zijn Enron in de Verenigde Staten en Ahold in Nederland.
De schandalen over frauduleuze boekhoudingen zorgen ervoor, dat (andere) bedrijven risico's gaan vermijden. Het financieel-economische voordeel op korte termijn van onrechtmatige handelingen houdt teveel risico's in van zowel grote boetes als imagoverlies. Maar ook bij kleinere ondernemingen, overheden en NGO's gaat dit spelen. Denk bijvoorbeeld aan de bouwfraude-zaken die overheden, grote en kleine bedrijven raken, maar ook aan de relatie tussen de farmaceutische industrie en de artsen, die niet altijd even zuiver is.
Ook bij NGO's is er een aantal schandalen geweest. Bijvoorbeeld over de bestedingen van de donaties en de schending van beloftes (Foster Parents Plan) maar ook over de hoogte van de vergoeding van bestuurders (Nederlandse Hartstichting).